چرا اکثر هیترهای حمام خراب میشوند؟ (و چگونه ما هیتر خود را تعمیر کردیم)
باید صادق باشیم: حمامها برای لوازم الکترونیکی، محیطی واقعاً سخت هستند. با وجود بخار زیاد ناشی از دوشهای گرم، و همچنین آبی که گاهی به طور مستقیم به لوازم الکترونیکی برخورد میکند، این محیط در واقع مانند یک سلول شکنجه برای لوازم گرمایشی است. اکثر هیترها نمیتوانند در چنین شرایطی پایدار بمانند؛ آنها اکسیده میشوند، قطعات الکتریکی آنها از کار میافتد، و در نهایت از بین میروند.
ما میخواستیم چیزی بسازیم که واقعاً مقاوم باشد.
مشکل نشت آب
مشکل اینجاست: وقتی یک قطره آب سرد به لولههای فوقالعاده گرم برخورد میکند، باعث ایجاد «شوک حرارتی» میشود. این موضوع شاید عجیب به نظر برسد، اما در واقع به این معناست که شیشهها دچار ترکهای ریز میشوند. در نهایت، لامپ از کار میافتد.
برای جلوگیری از این مشکل، ما دو کار انجام دادیم. اولاً، پینهای الکتریکی را با جوشهای سیلیکونی با دمای بالا مهر کردیم؛ این کار مانع ورود رطوبت به سیمها میشود. دوماً، طراحی بدنه را طوری انجام دادیم که در برابر آب مقاوم باشد؛ این کار باعث میشود آب از داخل دستگاه دور بماند. هیچ دریچه بازی وجود ندارد، و جایی برای تجمع بخار نیست.
خیلی ساده است: اگر سیمها خشک بمانند، دستگاه پس از چند فصل از کار نخواهد افتاد.
مشکل مه
میدانید آن لایه مهآلودی که روی هیترها تشکیل میشود؟ این لایه نه تنها ظاهر ناخوشایندی دارد، بلکه مانند یک دیوار عمل کرده و مانع از رسیدن گرما به بدنه میشود.
برای جلوگیری از این مشکل، ما روی لنز خارجی دستگاه، لایهای ضدآب اضافه کردیم. در نتیجه، آب به جای اینکه روی سطح بماند، به صورت قطرات کوچک روی سطح جمع میشود و سپس سرازیر میشود. این کار باعث میشود گرما به درستی به محل مورد نظر برسد.
معایب
البته، این روشها معایبی نیز دارند. آن جوشهای ضدآب و لایههای ضدآب، در واقع نوعی عایق هستند؛ بنابراین دمای داخل دستگاه ممکن است چند درجه بالاتر از مدلهای ارزان و غیرضدآب باشد. فقط مطمئن شوید که فن حمام واقعاً کار خود را انجام میدهد تا اتاق خیلی گرم نشود.
در نهایت، ما فقط میخواستیم هیتری داشته باشیم که بتواند در شرایط سخت پایدار بماند. با جلوگیری از ورود بخار به لوازم الکترونیکی، عمر دستگاه را از چند صد ساعت به چند هزار ساعت افزایش دادیم.
در واقع، کل موضوع در جلوگیری از ورود آب به سیمهاست.