Het juiste temperatuurniveau bereiken bij het aanwerken van glasvezelmateriaal
Als je ooit hebt geprobeerd om nieuwe glasmaterialen te ontwikkelen met een standaardverwarmer, weet je hoe frustrerend dat kan zijn. De meeste leveranciers bieden graag een verwarmer in een maat op maat aan, maar de afmetingen zijn nog niet voldoende. Ze lossen het probleem niet echt op.
Tijdens de R&D-fase gaat het erom de juiste warmtedichtheid te bereiken. Het gaat niet om de grootte van de verwarmer, maar om waar de hitte precies terechtkomt.
Het gaat niet altijd om ‘uniforme’ warmte
Iedereen praat over uniforme warmte, maar dat is niet altijd wat je daadwerkelijk nodig hebt. Afhankelijk van de vorm van de glasvezels en de hoeveelheid thermische massa die je hebt, kun je een ‘ hete kern’ nodig hebben, of een temperatuur die geleidelijk afneemt richting de randen. Als je dit niet goed regelt, zal dat ertoe leiden dat er interne spanningen ontstaan die het materiaal beschadigen.
Om dit op te lossen, passen we de windingafstand en de dikte van de vezels aan. We proberen zo de warmte precies waar te brengen waar het nodig is.
En als je snel meer warmte nodig hebt? Dan kunnen we een hoge warmtedichtheid in een klein gebied creëren. Let er wel op: als je deze methode gebruikt, moet je ervoor zorgen dat je koelsysteem goed werkt. Je wilt immers niet dat de omgevingstemperatuur andere onderdelen beschadigt.
Labapparatuur moet flexibel zijn
We zijn het zat om te werken met standaardapparaten. Je kent ze vast: apparaten waarbij je geconfronteerd wordt met een bepaalde spanning of vermogen, alleen omdat het voor de fabrikant gemakkelijker is.
Wij doen dat niet. Of je nu een oude stroomvoorziening hebt die aangepast moet worden, of een behuizing waarin nauwelijks ruimte is, wij bouwen alles volgens jouw specificaties. Punt.
We gebruiken ook kwarts van hoge kwaliteit en speciale coatings om de emissiviteit te regelen. Het klinkt technisch, maar het betekent eigenlijk dat we de manier waarop de warmte wordt uitgestraald aanpassen, zodat deze de glasvezels kan binnendringen in plaats van alleen van de oppervlakte af te kaatsen.
De compromissen (de eerlijke kant)
Het sturen van veel energie door een klein volume zorgt voor veel spanning op de apparatuur. Je verbindingen en leidingen worden zwaar belast.
Om te voorkomen dat de verbindingen oxideren telkens wanneer de temperatuur verandert, gebruiken we industriële terminalen. Die kunnen het wel aan.
Maar er is een nadeel: als je de warmtedichtheid tot het uiterste opdrijft, zullen de componenten niet zo lang meegaan als bij een verwarmer met een lagere vermogenssterkte. Het is een kwestie van afweging: moet de snelheid het waard zijn om de levensduur te verkorten?